Ε ~ ΣΥ

Ηρθες μεσα απ' το σκοταδι

κουβαλωντας τοσο φως

που πλησιαζοντας με

τυφλωθηκα.

Κι οταν μετα απο καιρο

αρχισα σιγα-σιγα να συνερχομαι,

τοτε ειδα πως τιποτα πια

δεν ηταν το ιδιο

οπως πριν....

Σ'ευχαριστω!

Είσαι το πιο λευκό χρώμα απ' τις σκέψεις μου

Δ - υναμη

(photo by Giovanni Gasparro)

Eχεις γινει " πολλοί"
τοσο πολυ, που 
"ολοι"  σου
μου χαρισαν αφανταστη Δυναμη
ολα αυτα τα χρονια - κι ηταν πολλα...


Ομως μαζι με το χρονο που φευγει
διωξε και τις σκιες απο πανω μου
για να μπορεσει επιτελους αυτη
η δυναμη να ειναι απολυτη.
Ξερεις εσυ.....

Ωχ, πηδώ, χοροπηδώ 

                          κι έχω ένα τσίρκο ηλεκτρικό 

μες στο μυαλό μου

μες στο μυαλό μου που ‘χει όρια 

και μια ελευθερία ζόρικια

 αλίμονό μου

Tελευταια πανσεληνος

Φευγοντας για αλλη μια χρονια, σου δινω για δωρο
                                                     ψιθυρους απο τα λογια της δικης μου σιωπης

ξερεις εσυ τι σου λεω,
τι σου ζηταω,
χρονια τωρα
με τοση υπομονη
δεν μπορει,
 αυτη η νεκρικη σιγη καπου θα βγαλει...

Εγω εχω κατι να σου πω
και να σου εξηγησω
μερα με περνουν τα ονειρα
νυχτα με φερνουν πισω

Μιλώντας στη θάλασσα

Βλέπω και σένα να φουρτουνιάζεις τώρα που έρχεται ο χειμώνας,
τα βάζεις με ουρανούς και στεριές λες και σου φταίνε....
άκου και μένα λίγο που σου μιλάω....

Βότσαλο πλάι στον  αφρό

είναι αυτό που θα σου πω

αλάτι σαν παλιό ρητό

είναι αυτό που θα σου πω 
και που έχω χρόνια μυστικό...

Κρατα ψυχουλα μου σφιχτα....

Τα λογια κομποι σε τριχια

οι σκεψεις σκορπια φυλλα

φωνη γεματη απο σκουρια

φερνει ανατριχιλα....


αφου αντεχεις ακομα ψυχη μου
ευγε!

Μια φορα κι ενα καιρο….

παραθυρι σφραγισμενο
τα χειλη,  ξυλο παλιο, ανθεκτικο…
μες τη φθορα του χρονου 
στομα που αντεχει προσμενοντας
τη στιγμη που ισως καποιος  
ερθει να το ανοιξει


photo by robolos