¶ Παρηγορώντας τον εαυτό μου...¶

Είμαι Αντιγόνη,  Κλυταιμνήστρα,  Λυσιστράτη, ...

ένας φασματώδης, συγκριτικός  συνδυασμός των θυμών τους, 

αντηχώντας μέσα στην ιστορία - 

μια φαντασματική, χιμαιρική, δαιμονική μορφή είμαι,

εδώ για να επισκιάσω τις φούστες των εχθρών μου, 

υπενθυμίζοντάς τους πως δεν πρόκειται ποτέ 

να χορηγηθεί ειρήνη στον υπόκοσμο 

όπου κατοικούν οι πρόγονοί μου-διότι

εκείνοι αρνούνται να ξεχάσουν...

~η κλεμμένη Καρυάτις

(μετάφραση από Αγγλικά)

http://thestolencaryatid.tumblr.com/post/50069373576/i-am-antigone-clytemnestra-lysistrata-a

Μικρή και πολυ-αγαπημένη μου Κλεμμένη Καρυάτιδα,

ουρλιάζει η  ύπαρξή σου  για την αλήθεια

μα θα χρειαστούν αιώνες μάθησης και  αντοχής 

για να αλλάξει τούτη η πλάση.

εύχομαι να ζω στο κάποτε 

για να μπορέσω να δω

 το θαύμα κάποιας αρχής 

κι εσένα μέσα ν' αγωνίζεσαι.!

Απόσταση

 

Αν δεν υπήρχε η απόσταση 

θα μαραζώνανε τα μακρινά ταξίδια 

με μηχανάκι θα μας έφερναν στα σπίτια 

σαν πίτσες την υφήλιο που ορέχτηκε η φυγή μας.

Αν δεν υπήρχε απόσταση 

στον ενικό θα μας μιλούσε η νοσταλγία. 

Οι σπάνιες τώρα ντροπαλές της συναντήσεις  

με την πληθυντική ανάγκη μας 

μοιραία τότε θ'αφομοίωναν  

την αλανιάρα γλώσσα της συχνότητας.

~Κική Δημουλά~

Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε

μια θέση

στη ζωή των άλλων.

Ή

ένα θάνατο

για τη ζωή των άλλων…

 ~ Τάσος Λειβαδίτης

Μαντάτα σιωπής...

(φωτο: Τασος Καπα)

Aπό τα πέρατα μιας νοσταλγίας
παίρνω ειδήσεις σου:
κατάντησες θαμών
κάποιας παλιάς φωτογραφίας σου
διαπρέποντας στην χάρτινη έντασή της.            

~ Κική Δημουλά

Y~ποκατάστατο

 Έχει σχεδόν επικρατήσει ή φωτογραφία σου.


Εξαπλώθηκε όπου βρήκε άμαχη επιφάνεια 
αποδεκατισμένη αίσθηση πρόθυμη για γαλήνη. 
Ανεμίζει στων βλεμμάτων τα υψώματα 
όχι σαν έθιμο αδρανές μελαγχολικό 
μα ως γενναίος συκοφάντης της απώλειας σου. 


Μέρα τη μέρα πείθει πώς τίποτα δεν άλλαξε

Ότι ήσουν πάντα έτσι, από χαρτί

εκ γενετής φωτογραφία σε συνάντησα

ανέκαθεν πώς έτσι σ’ αγαπούσα γυρολόγα

από εικόνα σε απεικόνιση

κι από απεικόνιση σε εικόνα σου αρκέστηκα.

Μνήμη και παρόν πρέπει να κρυφτούν
από τη διαύγεια τους
Αραιά και που καμιά τουφεκιά
αμυδρή μαρτυρία υπέρ σου ή λύπη ας παραδοθεί.

Ό μόνος αξιόπιστος μάρτυρας ότι ζήσαμε

είναι ή απουσία μας.

Κική Δημουλά