Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

Εκτόπλασμα


Φεύγοντας
ξέχασες τα χέρια σου
και νέκρωσε το άγγιγμά τους

ως και στα πράγματα
ως και στο χρόνο

αναζητώντας λίγο αίμα
απ’ τ’ ακροδάχτυλά σου
ένιωσα μονάχα το δικό μου
να ρέει καυτό
σαν εκτόπλασμα
στ’αποτυπώματά σου

φεύγοντας
ξέχασες το βλέμμα σου

κι ό,τι αγγίζω πια
ή με αγγίζει

είναι φωνές και ήχοι
σαν ίχνη αρνητικής εκτύπωσης
φτωχά ομοιώματα
απ’όσα είδες στη ζωή σου…

~ Νimertis 
 http://blackrose-nimertis.blogspot.com/
Κι έχω στο νου λίγο απ' το βλέμμα σου
λίγο απ' αυτό που ξέχασες πίσω - 
και το κράτησα. 
Φορώντας το γι' ασπίδα
φως στο σκοτάδι
κάθε που αντικρίζω
σταγόνες άρνησης...



6 σχόλια:

  1. εξαιρετική ανάρτηση έκανες φίλη μου εκλεκτή αοράτη... από κάθε άποψη...

    σε φιλώ γλυκά και σ'ευχαριστώ για την τιμή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δική μου η τιμή Νιμερτη μου.

      Να είσαι πάντα καλά να μας εμπνέεις.

      Διαγραφή
  2. Υπέροχο, υπέροχο, υπέροχο..

    Καληνύχτα γλυκιά μου αοράτη.
    Καλό υπόλοιπο εβδομάδας σου εύχομαι καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. marie μου, καλή υπόλοιπη εβδομάδα και σε σένα.

      Φιλί ανοιξιάτικο σου στέλνω.

      Διαγραφή
  3. μοναδικά υπέροχο!! Την καλησπέρα μου να αφήσω σε σένα αοράτη μου και να είσαι πάντα καλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μοναδική μου, χαίρομαι πολύ που πέρασες, έχεις χαθεί (?) στον κήπο σου υποθέτω. Θα έρθω να κόψω κάποιο λουλουδάκι σύντομα.

      Σε φιλώ γλυκά.!

      Διαγραφή

Δείξε μου τον τρόπο,
κι αν θέλει κι άλλο κόπο
εγώ θα προσπαθώ...