Μου δίνεις θάνατο
Σου χαρίζω ζωή.
Τι νόμιζες, πως θα φοβόμουν τη διαδρομή?
Ἔρχεται κάποτε η ώρα για τις απολαβές....
Παλεύεις μέσα μου θεέ και δαίμονα για να με απογειώσεις,
μέσα σ' ένα παιχνίδι κομμένο και ραμμένο για μένα - και μόνο,
αποκλειστικά από σένα.
Κάθε φορά νιώθω ότι επίτηδες μ' αφήνεις να κερδίζω...
όχι γιατί είσαι καλός, μα γιατί θες να με δεις νικητή
και να πάρεις την ικανοποίησή σου
όπως αρμόζει στην υπέρτερη υπόστασή σου πάνω μου.
Τα ύψη που κατάφερα να φτάσω
μέσ' απ΄ τον πυθμένα του Ἄδη,
είναι τα μισά της πορείας.
Σου δίνω χωρίς να σου δίνομαι
σου χαρίζω δίχως να σου χαρίζομαι,
κι Εσύ,
μου παίρνεις και συνάμα μου διανέμεις
αόρατα.....
Ἔνα κυνήγι "πάρε-δώσε"
Ως το τέρμα.
