Ολα τα χρονια που δεν σε εζησα
και μονο σε διαβαζα,
κι ακουγα για σενα απο μακρια
μικρη Μεγαλη μου πατριδα...
Γυριζω τωρα πισω στις σελιδες της νιοτη σου,
και ψαχνω να βρω το Κρυμενο σου φως
μεσα απο τα γυμνα κι αρχαια σου καλλη
που τοσα πολλα και αμετρητα ειναι.
Μαγικες νυχτες, σεληνοφωτες
γεματες ερωτα, παθος και εμπνευση για τοσους,
κι αλλους τοσους ποιητες και οχι μονο...
Περιφανες κυραδες
που ακομα βαστανε μεσα στους αιωνες
αγερωχες, αλυγιστες κι αθανατες
περιμενοντας επιμονα και πιστα το γυρισμο
της Καρυατιδας
που εμεις ακομα δεν εχουμε διεκδικησει....
Νομιζω οτι ηρθε η ωρα να ζητησεις βοηθεια
απο τους θεους σου....
γιατι αδειασαν τα παντα γυρω σου
μην τα αφησεις ν' αδειασουν κι εντος σου...
Καποτε, μοναδικη και σπανια
γυρνουσες στα Βαλκανια
ανεμους να θερισεις
Τωρα,
και δε δακρυζεις ποτε σου Μανα μου Ελλας
που τα παιδια σου στους δρομους ξεπουλας.
Το δακρυ σου ειναι ακριβο
χρυσο κρυσταλλωμενο
κι εγω απ' αυτο το δακρυ σου
λυτρωση περιμενω.
Eυχαριστω τον αγνωστο φιλο που αναρτησε αυτο το ομορφο βιντεο.
