Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Ό Θρήνος ενός Ίκαρου



Οι εραστές των πόρνων δεν νοιάζονται,  
φαιδροί, γαλήνιοι, ολοκληρωμένοι: 
Μα η αγκάλη μου είναι ελλιπής,  
αρπάζοντας τον άδειο αέρα.  
Ευχαριστώντας  τ’ άστρα, τ’ απαράμιλλα, που φλέγονται στα βάθη των ουρανών,  
το μόνο που θωρούν τα  κατεστραμμένα μου μάτια 
είναι οι αναμνήσεις των ήλιων.  
Κοιτώ, μάταια, για αρχή και τέλος   
στην αργή περιστροφή του ουρανού:  
Κάτω από ενα άγνωστο μάτι φωτιάς,  
ανέρχομαι νιώθοντας τα φτερά μου να διαλύονται. 
Και, πυρίκαυστος από επιθυμία για το ωραίο
δεν θα γνωρίσω την ευδαιμονία
να δοθεί τ’ όνομά μου σ’ αυτή την άβυσσο, 
που κατέχει τον τάφο και την κηδεία μου. 

~ Μπωντλαίρ ~ 

(Μεταφρασμένο από Αγγλική έκδοση)





8 σχόλια:

  1. υπέροχο ποίημα. ο μποντλερ είναι από τους αγαπημένους μου.
    η μουσική δένει υπέροχα και σε κάνει να ταξιδεύεις...
    πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. christina,

      Ευχαριστω για την επισκεψη. Φιλια κι απο μενα. :))

      Διαγραφή
  2. Μπωντλερ λοιπον...πιο πολύ αισθάνθηκα παρα καταλαβα τον περιπατό του!γιατι δεν τον εχω διαβασει πολύ. Το τελος του μ' εκανε να σκεφτω πως ολα τα παίρνουμε μαζί μας, μα τ' Όνομα μονάχα με το πέταγμα...μπορει να μεινει στη γη και να φυτρώνει κηπους! Ωραια η μουσικη αν και μου θυμιζει λιγο την ελληνοαμερικανικη συμφωνια του''Giannis''!΄την φιλία μου και τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ioanna,

    Επηρεαστηκα απο τριτο ατομο κι αρχισα να διαβαζω Μπωντλερ, μονο που δυστυχως δεν διαβαζω τα Γαλλικα που κρυβεται κι ολη η ουσια. Οταν βρεθηκα να διαβαζω αυτο το ποιημα στα Αγγλικα (Αγγλικη ειναι η δευτερη μου γλωσσα), κατευθειαν το ενιωσα κι αρχισα να το ψαχνω σε μεταφραση Ελληνικη - πουθενα ομως. Tολμησα λοιπον να το μεταφρασω εγω, ετσι οπως το διαβασα και το ενιωσα.

    Οσο για τη μουσικη, εκτος απο τον τιτλο, αισθανθηκα οτι εδενε πολυ με το ποιημα.

    Ευχαριστω που περασες και σου στελνω φιλι και χαμογελο. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αοράτη μου,

    //Ευχαριστώντας τ’ άστρα, τ’ απαράμιλλα, που φλέγονται στα βάθη των ουρανών,
    το μόνο που θωρούν τα κατεστραμμένα μου μάτια
    είναι οι αναμνήσεις των ήλιων. //

    Μελαγχολικές περιπλανήσεις, γι' αυτό και τόσο όμορφες!

    Καλημέρα σου και από 'δώ.

    υγ. Τις ευχές μου, στο σχόλιό σου στην τελευταία μου ανάρτηση.
    Θανάσης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θαναση,

      Τις ευχες μου κι απο εδω για μια Αληθινη Ανασταση - προς ολες τις κατευθυνσεις....

      Ευχομαι να περασεις οσο πιο ομορφα γινεται το Πασχα. Φιλια !

      Διαγραφή
  5. Την ομορφιά λαχταρώντας...την ουσία της ζωής να γνωρίσεις ...
    κι ανεβαίνοντας πιο ψηλά λίγο ουρανό ν' αγγίξεις ..λίγα όνειρα να προλάβεις ν' αρπάξεις καθώς πετούν...
    Κι όλο κάτι θα λείπει..
    κι όλο κάτι δεν θα προλάβεις..
    και κανείς μετά δεν θα θυμάται εσένα....
    όμως
    πιστεύω αυτά τα λίγα που πρόλαβες ... όσα οι άλλοι θεωρούσαν περιττά..
    για σένα ήταν ο δικός σου Παράδεισος...
    Υπέροχη η ανάρτησή σου Αόρατή μου
    Σου στέλνω φιλιά και πολλά ΗλιοΧαμόγελα συντροφιά σου !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεσποινα,

      Συμφωνω απολυτα οτι ολο και κατι θα λειπει, αυτο ομως ειναι που μας κραταει στην προσπαθεια της επιβιωσης. Παντα προσπαθουμε να φτασουμε ολο και πιο ψηλα, ο καθενας για τους δικους του στοχους.

      Αρκουμαι σε αυτα που κρατουν τα χερια μου, αλλα οχι σε αυτα που βαστα ο νους μου.

      Σου ανταποδιδω τα ΗλιοΧαμογελα, κι απο ψυχης σε φιλω!

      Διαγραφή

Δείξε μου τον τρόπο,
κι αν θέλει κι άλλο κόπο
εγώ θα προσπαθώ...