Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Δέντρο μου αγέρωχο



ήθελα μόνο ένα δέντρο να είχα γεννηθεί
να στέκουν στη σκιά μου τα πουλιά 
να τραγουδάνε της αγάπης τη γιορτή, 
να τραγουδάνε... 



Ίσια κι ανάποδα μεσ` τον ίδιο δρόμο
 ξένος και γνωστός είναι ο ίδιος μου εαυτός
 πέρα από τις θάλασσες, πέρα απ` τα ποτάμια 
ο ξενιτεμός δρόμος μου μοναδικός



2 σχόλια:

  1. Τι όμορφη εικόνα!
    Και το τραγούδι πολύ ωραίο! δεν το ήξερα...
    ...
    Ήθελες δέντρο να γεννηθείς
    αλλά ο Θεός,
    γνώριζε κάτι παραπάνω...
    Κάτω απ' τη σκιά σου, τώρα, μπορούν να στέκουν
    κι άνθρωποι...
    μην το ξεχνάς..
    ...
    Και ποτέ ποτέ σου μην ξενιτευτείς...
    δεν μπορείς να φανταστείς, γλυκιά μου,
    πόσοι σ' έχουν ανάγκη...!
    ...
    Την καλησπέρα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ηδη εχει συμβει ο ξενιτεμος δυστυχως!

    Καλησπερα σου και 'σενα. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δείξε μου τον τρόπο,
κι αν θέλει κι άλλο κόπο
εγώ θα προσπαθώ...