Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

B ~ γες...




Πολλή ομορφιά σ' έχει σκεπάσει, 
πολλή ομορφιά, πολλή κι ασάλευτη.

Με τι χέρια να σε κρατήσω 
να μη ραγίσει και σκιστεί τ' αλάβαστρο. 

 Δεν ξέρω τι να κάνω.

Να σε σκεπάσω μ' ένα πανί, 
μ' ένα σεντόνι να σε κρύψω, 
να σ' αγκαλιάσω ή να σε κλάψω.

Είναι μια ερημιά 'πάνω στα χείλη 
είναι μια ερημιά, είναι μια ερημιά τρομακτική, 
σαν όταν σκύβεις και φιλάς τα χείλη σου στον καθρέφτη 
και σε φοβίζει το ψυχρό κρυστάλλινο φιλί.

(Γιώργος Θέμελης)

4 σχόλια:

  1. Είναι ναι..όμως δεν είναι τόσο τρομακτική όσο πιστεύουμε.Η σιωπή οδηγεί στην ελευθερία
    και η ελευθερία στη σιωπή. Η εσωτερική κατάδυση μονόδρομος και καιη θέαση της αληθινής ζωής μόνη διέξοδος.

    Σε Φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποιητικο μου αερικο,

    Καθολου τρομακτικη οταν την απορροφώ και την κανω δευτερο εαυτο μου, ισως μονο σε καποιες στιγμες να την νιώθω λιγο αβασταχτη...

    Οπως θα γνωριζεις και 'συ, εχει τη δικη της γλωσσα η σιωπη, φτανει να την μαθουμε να την καταλαβουμε και να την εκτιμησουμε.

    Σε φιλω και 'γω με μια καλημερα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. έντυσες τους όμορφους στίχους με μια υπέροχη φωτογραφία, που την αλήθεια και τη σιωπή αποτυπώνει!

    σε φιλώ και μια γλυκιά καλημέρα σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λυχνε,

    Ειπα να "σπασω" τη σιωπη για λιγο, ετσι να κανει κι αυτη ενα διάλειμμα.

    Γλυκο απογευμα η βραδυ και σε σενα. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δείξε μου τον τρόπο,
κι αν θέλει κι άλλο κόπο
εγώ θα προσπαθώ...