Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

λογια βουβα

καποτε γινοντε κυματα και ξεσπουν στη στερια....


και 'κεινη, αδειο παγκακι, τα κοιταζει ασαλευτη

ωσπου να μετατραπουν σε πουλια και να πεταξουν μακρια.....



2 σχόλια:

  1. Yπεροχες οι φωτο...και τι δεν θα δινα να ημουν τωρα εκει..το παγκάκι της μοναχικοτητας το ξεπλένει η θαλασσα του χειμώνα απο τους ψιθυρους του καλοκαιριου..πολλοι απ αυτους που εκατσαν εκει και ξαποστασαν για λιγο το βαρυναν με τις ανθρωπινες υπερβολες τους τωρα ειναι ο καιρος να το δυναμωσει το κυμα της αληθινης ζωης η αλμυρα ισως ξεφτισει το χρωμα του αλλα θα ψησει τις αληθειες του .ΑΧ..Λατρευω το χειμωνα.!!

    Καλημερα και ομορφη εβδομάδα !! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "τωρα ειναι καιρος να το δυναμωσει το κυμα της αληθινης ζωης"

    Ετσι οπως τα λες ειναι.

    Καλη σου μερα και σενα, και καλη εβδομαδα!!
    (*‿*)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δείξε μου τον τρόπο,
κι αν θέλει κι άλλο κόπο
εγώ θα προσπαθώ...